EXTRA TEN-  to technologia umożliwiająca produkcję olejów utrzymujących swoją lepkość w rozszerzonym spektrum temperaturowym. Technologia ta zapewnia doskonałą ochronę silnika od momentu startu, ale zapewnia jednocześnie, DODATKOWĄ WARSTĘ OCHRONNĄ podczas operacyjnej pracy silnika w wysokich temperaturach. Dzięki zastosowaniu technologii EXTRA TEN, w ofercie Penrite można znaleźć oleje charakteryzujące się lepkością SAE 0w-50, 5w-60 czy 10w-70.

FULL ZINC- Penrite opracował także technologię wzbogacania olejów cynkiem, zwaną FULL ZINC oraz cynkiem, borem i molibdenem FULL ZINC+. W obu przypadkach mamy do czynienia z pakietami dodatków zmieszanymi z olejami bazowymi w celu skutecznego zabezpieczenia komponentów silnika przeciw zużyciu. Technologie FULL ZINC lub  FULL ZINC+ są często stosowane w połączeniu z technologią EXTRA TEN wspólnie tworząc PODWÓJNĄ WARSTWĘ OCHRONNĄ skutecznie zabezpieczającą silnik przeciw zużyciu oraz zapewniającą doskonałe osiągi.

PAO/Estry– to produkty z gamy PENRITE, w pełni syntetyczne oleje silnikowe oraz przekładniowe w oparciu o oleje bazowe z grupy IV ( PAO) oraz z grupy V ( Estry ). Mieszanki PAO/Estrowe tworzą olej o niezwykle wysokiej odporności na utlenianie oraz termalnej, charakteryzuje się on również doskonałą odpornością na emulgację, dużą stabilnością hydrolityczną, wysokimi indeksami lepkości, trwałością filmu olejowego, skutecznością w zakresie absorpcji wody oraz doskonałą rozpuszczalnością dzięki czemu z jednej strony skutecznie wchłania dodatki uszlachetniające, z drugiej zaś rozpuszcza osady. Dzięki tym właściwością PAO/Estry  są niezwykle skuteczną bazą olejową dla produktów wykorzystywanych w motoryzacji.

Detergenty (czynniki myjące) są pochodzenia organicznego i rozpuszczają się w oleju. Najczęściej są to związki soli wapnia, magnezu, sodu oraz baru. Związki te są z natury spolaryzowane, co pozwala im przyczepiać się do powierzchni, na którą oddziałują.

Detergenty spełniają dwie podstawowe funkcje:

1) Usuwają depozyty z powierzchni poddanej ich działaniu, a następnie tworzą na tej samej powierzchni chemiczny film zabezpieczający przed ich ponownym osadzaniem się.

2) Neutralizują kwaśne produkty spalania paliwa, dzięki wchodzeniu w reakcje chemiczne z kwasami, przekształcając je w nieszkodliwe, obojętne substancje chemiczne. Każdy detergent ma swoje ograniczenia, zatem ilość cząsteczek (depozytów oraz kwasów), które są wymywane i neutralizowane przez detergent jest ograniczona, a sprawność substancji spada po przekroczeniu zalecanego okresu wymiany oleju. Skutkiem może być tworzenie się depozytów na powierzchniach oraz wzrost zakwaszenia oleju, co ostatecznie prowadzi do degradacji jego lepkości. Dlatego właśnie ważne jest by przestrzegać okresów wymiany oleju.

Dyspergatory (rozpraszacze) są to dodatki do olejów smarowych, których zadaniem jest zabezpieczenie krytycznych powierzchni przeciw tworzeniu się osadów, nagarów oraz laków. Dyspergatory utrzymują w rozproszeniu produktu uboczne powstałe podczas eksploatacji silnika, umożliwiając następnie usunięcie ich z wykorzystaniem filtru oleju. Są stosowane głównie w olejach przeznaczonych do silników benzynowych, mocno obciążonych diesli oraz silników wykorzystujących LPG. Można też je spotkać w olejach do automatycznych skrzyń biegów oraz niektórych olejach przekładniowych.

Dodatki anty-zużyciowe oraz EP zapewniają ochronę urządzenia wykorzystując podobne mechanizmy działania, przy czym dodatki EP są aktywowane w wyższych temperaturach oraz podczas występowania wyższego obciążenia niż ma to miejsce w odniesieniu do dodatków anty-zużyciowych. Dodatki anty-żużyciowe powinny chronić urządzenia podczas pracy w "zwykłych" warunkach, dodatki EP zaś podczas pracy w warunkach ciężkich lub nawet ekstremalnych. Ciężkie warunki są determinowane przez obciążenie pracą oraz temperaturę.
Dodatki anty-zużyciowe są stosowane zwykle w olejach silnikowych, lubrykantach do automatycznych skrzyń biegów, układach wspomagania, oraz niektórych olejach
Dodatki EP wykorzystywane są najczęściej w olejach przekładniowych, płynach do układów amortyzatorów oraz lubrykantach do obróbki metali. Obydwa rodzaje dodatków aktywują się w środowisku wysokich temperatur, a następnie reagują z powierzchniami metalowymi, pokrywając je filmem zabezpieczającym. Ów film wypełnia "nierówności" powierzchni, zmniejszając tarcie oraz przeciwdziałając kontaktowi powierzchni. W skład filmu zabezpieczającego powierzchnię wchodzą związki metali szlachetnych, fosforu oraz siarki, w ilościach uzależnionych od tego czy są to dodatki anty-zużyciowe czy też EP.

CYNK
Jako dodatkowe zabezpieczenie przeciw zużyciu, często wykorzystywany jest związek zwany ZDDP (zinc dialkyl dithiophosphates), stanowi on m.in. zabezpieczenie przeciw utlenianiu oraz korozji. ZDDP jest najczęściej stosowany w olejach silnikowych oraz w lubrykantach wykorzystywanych w przemyśle. W środowisku występowania wysokich temperatur oraz dużego obciążenia (i tylko pod tymi warunkami), spolaryzowane molekuły cynku zawarte w ZDDP przyciągane są przez metalowe powierzchnie, osiadając na nich tworzą szklisty film, zabezpieczający.

Modyfikatory tarcia to dodatki zmniejszające tracie występujące pomiędzy dwoma pracującymi powierzchniami. Mniejsze tarcie, to mniejsze napięcia, mniejsze zużycie powierzchni oraz bardziej cicha praca maszyny. Modyfikatory tarcia stosowane są głównie w olejach silnikowych, w fluidach stosowanych w skrzyniach biegów, w płynach stosowanych do układów wspomagania, w systemach hydraulicznych.
Modyfikatory tarcia w środowisku wysokich temperatur "konkurują" z dodatkami anty-zużyciowymi, w niskich temperaturach zaś z inhibitorami rdzy i korozji.

Inhibitory rdzy oraz korozji
Rdza oraz korozja stanowią uszkodzenia powierzchni metalowych spowodowane utlenianiem oraz oddziaływaniem kwasów. Podczas pracy maszyny powietrze może łączyć się z olejem smarowym oraz paliwem, a procesy spalania i rozkładu mogą doprowadzić do tworzenie się wody i kwasów organicznych. Inhibitory rdzy oraz korozji mają za zadanie tworzyć barierę zabezpieczającą metalowe powierzchnie przeciw oddziaływaniu tych szkodliwych czynników. Wyróżniamy dwa typy inhibitorów:
Neutralizatory kwasów
Najlepiej z tej roli wywiązują się zasadowe detergenty, gdyż neutralizują szkodliwe działanie kwasów.
Warstwy ochronne
Są to substancje przywierające mocno do powierzchni metalowych tworząc nieprzepuszczalny film, który fizycznie zabezpiecza powierzchnię, jak również chroni przed reakcjami chemicznymi.

Dodatki obniżające temperaturę płynięcia oleju "Temperatura płynięcia" (Pour Point) jest to najniższa temperatura w której ciecz (w tym przypadku olej) pozostaje w stanie płynnym. W przypadku oleju, uogólniając, temperatura płynięcia uzależniona jest od ilości wosku zawartego w oleju, im więcej wosku tym wyższa temperatura płynięcia. W niskich temperaturach woski mają tendencję do separowania się od oleju oraz krystalizowania przechodząc w strukturę siatki. Siatka wyłapuje mniejsze cząsteczki, z czasem doprowadzając olej do stanu stałego. Dodatki obniżające temperaturę płynięcia mają za zadanie opóźnienie separacji wosków oleju mineralnego oraz ich krystalizacji wraz ze spadkiem temperatury otoczenia.

Emulgatory oraz Deemulgatory to związki chemiczne, które umożliwiają mieszanie dwóch niemieszalnych substancji tworząc emulsję. Mieszanki wody i oleju często stosowane są w aplikacjach przemysłowych.
Emulgatory redukują napięcie powierzchniowe wody umożliwiając mieszanie jej z olejem.

Deemulgatory stosowane są z kolei w aplikacjach gdzie zanieczyszczenie oleju wodą stanowi problem użytkowy, zapewniają one szybką separację tych dwóch cieczy. Wykorzystuje się je w płynach do automatycznych skrzyń biegów, olejach hydraulicznych, przekładniowych stosowanych w przemyśle.

Czynniki przeciw-pienne niemal każdy lubrykant pracuje w środowisku narażonym na różnego rodzaju drgania. Te zaś powodują, że dana ciecz absorbuje powietrze, co z kolei umożliwia wytwarzanie piany.
Intensywne pienienie się oleju powoduje:
1) nieefektywne smarowanie urządzenia
2) degradację oleju poprzez jego utlenianie

Rodzaj wytwarzanej piany uzależniony jest od lepkości oleju oraz napięcia powierzchniowego.

  • niższa lepkość i niższe napięcie powierzchniowe ułatwiają tworzenie się piany lecz z drugiej strony łatwiej ją zwalczyć ("bąble" są duże i mniej trwałe).
  • w przypadku olejów o wyższej lepkości i wyższym napięciu powierzchniowym piana powstaje później lecz jest trwała (duża ilość małych "bąbelków") co za tym idzie jej neutralizacja nie jest łatwa.

Dodatki anty-pienne powstrzymują tworzenie się piany poprzez oddziaływanie na napięcie powierzchniowe cieczy (oleju), wspierają separację pęcherzyków od powierzchni oleju. Dodatki anty-pienne charakteryzują się ograniczoną rozpuszczalnością, są zatem dodawane do oleju w stanie rozproszonym. Ich skuteczność jest wystarczająca już w bardzo małych dawkach, od 5 do 150 cząstek na milion.

Wzmacniacze indeksu lepkości (VI improvers) ich podstawową funkcją jest minimalizowanie zmian lepkości oleju wraz ze wzrostem jego temperatury. W największych ilościach są aplikowane w olejach o niskich lepkościach (0w..,5w..) po to by utrzymać ich walory lepkościowe oraz skuteczność smarowania w wysokich temperaturach. Dodatki tymi są organiczne polimery, które dzięki swej elastyczności wspierają utrzymanie właściwiej lepkości oleju w wysokich temperaturach.

**

  • VI rozwijają się wraz ze wzrostem temperatury
  • Mają tendencję do "ścinania się"
  • Konsekwencją ścinania jest utrata lepkości oleju
  • Im lepszy olej, tym lepsze VI zastosowane
  • Penrite stosuje tylko wysokiej jakości VI wysoce odporne na ścinanie (Shear Stable)

W olejach 10Tenths Racing Penrite nie stosuje żadnych VI, dzięki temu oleje ten są całkowicie odporne na ścinanie (Shear Free)

Noack - metodą pomiaru odparowalności jest test Noacka, znany również pod nazwą ASTM D-5800. Odparowalność skutkuje nie tylko zmniejszeniem poziomu oleju, ale również poprzez odparowanie lekkich molekuł oleju sprawia, że jego lepkość wzrasta. Olej o wyższej lepkości zmusza silnik do cięższej pracy co wpływa na:

  • niższą wydajnością pracy,
  • zwiększoną konsumpcję paliwa,
  • gorszy zimny start silnika,
  • zwiększoną ilość depozytów w silniku (zanieczyszczeń),
  • zaburzenie balansu w formule oleju, podwyższenie stężenia dodatków.

Dobrej klasy oleje silnikowe posiadają wartość Noack zdecydowanie niższą niż 15%. Są odporniejsze na odparowanie a co za tym idzie dłużej utrzymują właściwą lepkość, czystość silnika, ekonomikę spalania a w konsekwencji żywotność silnika.